|
Anastatic printing ; anastatisch drukprocédé
Reproductieproces waarbij een tekst wordt gekopieerd die al met inkt is gedrukt. De verso, oftewel de achterzijde van het origineel, wordt bevochtigd met een oplossing van water en rubber waaraan enkele druppels zwavelzuur zijn toegevoegd. Vervolgens wordt de recta, oftewel de voorzijde, van inkt voorzien. De gebruikte drukinkt hecht zich alleen op de plaatsen waar het origineel met inkt was bedekt. Dit systeem wordt vooral gebruikt als overdrachtssysteem* op steen, hout of metaal. Het origineel gaat bij dit proces echter verloren. Senefelder gebruikte dit proces in een groot aantal proeven bij het perfectioneren van zijn eerste lithografische techniek (een soort reliëfgravure op steen). Deze proeven werden uitgevoerd om, in spiegelbeeld, tekens over te brengen die hij eerder achterstevoren op een lithografische steen had geschreven. Rond 1776, na „duizenden proeven“, ontdekte hij uiteindelijk de basistechnieken van de chemische lithografie, waarvan de originaliteit bestond in het gebruik van de welbekende afstoting die vet op water uitoefent. Het was dus dankzij onderzoek naar anastatische overbrengingen, inkt op oliebasis en diverse andere oplossingen dat de lithografie werd uitgevonden. “Ik heb mijn ontdekking van de chemische lithografie aan deze proeven te danken, omdat het afdrukken van papier op een steen bovenal afhing van de grotere of kleinere aantrekkingskracht van de ene stof op de andere.” | ||